De Parijse lente speelt zich allang niet meer uitsluitend af in haar parken. In april 2026 ontpopt de stad zich als een bruisend kruispunt waar Britse ironie botst met Hollywoodglamour, Afrikaanse catwalkenergie en de rauwe intensiteit van de Amerikaanse kunstscene. Vijf tentoonstellingen die je blik verruimen en je zintuigen aanscherpen.
Ironie in technicolor: Martin Parr in het Jeu de Paume
De Britse fotograaf, vorig jaar overleden, keert terug naar Parijs met een uitzonderlijke driedelige actualiteit. Terwijl twee galeries hem eren, ligt het zwaartepunt onmiskenbaar bij het Jeu de Paume, verscholen in het groen van de Tuilerieën. Als een scherpzinnig chroniqueur van het alledaagse leven legde Parr decennialang de absurditeit van massatoerisme vast. Zijn beelden, gedrenkt in verzadigde, bijna bijtende tinten die het oog prikkelen, tonen een wereld waarin toeristen transformeren tot licht groteske figuren, balancerend tussen zonnebrand en de obsessieve drang naar de perfecte selfie.
Die esthetiek van het schaamteloos banale, gecombineerd met een compromisloze satirische blik, bezorgde hem internationale faam. Een tentoonstelling die uitnodigt om onze eigen vakantierituelen met een milde ironie te herbekijken, tot en met 24 mei 2026.
Marilyn Monroe in de Cinémathèque française: voorbij de mythe, de actrice
De Cinémathèque française presenteert een langverwachte retrospectieve rond een icoon dat op 36-jarige leeftijd tragisch uit het leven verdween. Hier wordt het glanzende oppervlak van het “culturele fenomeen” zorgvuldig afgepeld om de artieste achter het beeld bloot te leggen. De focus ligt op de jaren vijftig, haar meest productieve periode, met één duidelijke intentie: haar acteertalent opnieuw centraal te plaatsen. Door afstand te nemen van het stereotype van de seksbom werpt de tentoonstelling een nieuw licht op haar vakmanschap, dat te vaak onderbelicht bleef.
Een subtiele balans tussen hommage en herontdekking, van 8 april tot en met 24 mei 2026.
Henry Taylor in het Musée Picasso: de Afro-Amerikaanse realiteit in verf
Een van de meest spraakmakende tentoonstellingen van het seizoen: de eerste Franse retrospectieve van Henry Taylor. Na zijn triomf in het Whitney Museum of American Art strijkt deze sleutelfiguur van de hedendaagse Amerikaanse schilderkunst neer in de Marais, met een tentoonstelling die in nauwe dialoog met de kunstenaar tot stand kwam.
Zijn parcours is even intrigerend als zijn werk. Voor hij uitgroeide tot een van de meest besproken schilders van zijn generatie, werkte Taylor tien jaar als psychiatrisch verpleegkundige, een ervaring die nog steeds door zijn oeuvre resoneert. Met levendige kleuren en scènes uit het dagelijks leven brengt hij een universum tot leven dat de sociale realiteit van de Verenigde Staten blootlegt. Figuren, blikken en momenten krijgen een tastbare intensiteit, terwijl sommige werken rechtstreeks in gesprek gaan met Picasso.
Ondersteund door Louis Vuitton omvat de tentoonstelling een honderdtal werken, te zien van 8 april tot en met 6 september 2026.
Lagos, Dakar, Johannesburg: een nieuwe modekaart in het Musée du quai Branly
Na een opvallend succes in het Victoria and Albert Museum strijkt de tentoonstelling Africa Fashion neer in Parijs, waar ze het Musée du quai Branly transformeert tot een levendige cartografie van hedendaagse Afrikaanse creatie.
Kleding en accessoires gaan er een gelaagde dialoog aan met zeldzamere stukken uit de collectie en werpen een nieuw licht op het textiele vakmanschap van ontwerpers uit Lagos, Dakar en Johannesburg. Deze wisselwerking tussen verleden en heden legt bloot hoe niet-Europese designers vandaag de mondiale modecodes herdefiniëren. Terwijl Fashion Weeks in steden als Lagos en Dubai steeds meer gewicht krijgen tegenover de traditionele “Big Four”, bevestigt deze tentoonstelling hun rol als drijvende kracht achter nieuwe esthetieken.
Op 24 april viert het museum dit momentum met een uitzonderlijke avond waar mode, kunst en muziek samensmelten, voorafgaand aan de afsluiting op 12 juli 2026.
American Images in de Maison Européenne de la Photographie met Dana Lixenberg
De Maison Européenne de la Photographie presenteert American Images, de neerslag van dertig jaar fotografisch werk van de Nederlandse fotografe Dana Lixenberg.
De cast leest als een tijdsdocument: van Tupac en Biggie tot Ivana Trump en Lil’ Kim. Iconen en onbekenden bestaan hier naast elkaar met eenzelfde intensiteit, zonder hiërarchie. Sinds haar aankomst in de Verenigde Staten eind jaren tachtig ontwikkelde Lixenberg een scherpe, uitgepuurde beeldtaal. Haar portretten, vaak in enkele minuten vastgelegd, dwingen tot een directe, bijna ongemakkelijke confrontatie tussen kijker en onderwerp.
In een tijdperk waarin beelden ons constant overspoelen, biedt haar werk een zeldzaam moment van stilte en precisie, een blik die even afstandelijk als diep menselijk aanvoelt. Te zien tot en met 24 mei 2026.
Artikel door Julie Boone.
