Januari markeert traditioneel de start van het modejaar, een soort rentrée voor de modehuizen. Maar buiten de officiële kalenders vinden ook de meest vrije vormen van couture en experiment hun plaats. Dit nieuwe format van SNSP richt zich precies op die perifere zones, waar nieuwe stemmen opstaan, trends zich voorzichtig aftekenen en voorstellen verrassen. Focus op vijf modemomenten die deze januarimaand hebben gekleurd.
XXL haarclips om overal vast te klikken. Beata Rydbacken
De Zweedse ontwerpster Beata Rydbacken, bekend om haar samenwerkingen met objectdesigner Gustaf Westman, zette dit seizoen haar eigen kleding en accessoirelijn in de kijker. Vooral haar oversized haarclips en een ultrarealistische sjaal van haar zorgden voor veel buzz op sociale media.
Net als Westman begrijpt Rydbacken de kracht van beeld en marketing. In plaats van haar clips, verkrijgbaar in vier kleuren, te tonen op een klassiek oefenhoofd, kiest ze voor een pony als stylingobject. Het visuele effect is meteen raak en het bereik quasi instant. Op Instagram verzamelt ze al tienduizenden likes. Een viraal accessoire dat zich moeiteloos laat voorstellen in mode editorials, aan de handtassen van it girls of als speels detail in de meest excentrieke kapsels.
De couturedebuut van Ida Immendorff
Ontwerpster en kostuummaakster Ida Immendorff, dochter van kunstenaars Oda Jaune en Jörg Immendorff, presenteerde haar allereerste couturecollectie met de titel Hi, Way to Heaven? in een diep poëtische setting. De volledig witte stoffen verwijzen naar de lakens waarmee kunstwerken worden afgedekt. Deze radicale chromatische keuze geeft de collectie een bijna spookachtige eenheid.
De volledig in wit gehulde silhouetten doen denken aan wezens uit een andere wereld. Fijne kant, maskers, hoorns, kappen en puntige hoeden vormen samen een dromerig universum. Hoewel de monochromie uniform lijkt, onderscheidt elke look zich door constructie en symboliek, als fragmenten van uiteenlopende verhalen.
Met deze eerste collectie bevestigt Ida Immendorff een uitgesproken visie waarin mode bijna een rituele taal wordt.
Gekleurde haren en onverwachte kapsels op de runway
Dit seizoen blijkt haarstyling allesbehalve een detail. Bewust vastgeplakte haren, volumineuze poufs die doen denken aan Marie Antoinette, gekleurde lokken en ongelijkmatige lengtes bepalen het beeld. De glam teams, make up en haar, spelen een cruciale rol in de narratieve kracht van de collecties, vooral bij Comme des Garçons Homme Plus, Yohji Yamamoto en Charles Jeffrey LOVERBOY, waar kapsels de intentie van de collectie volledig afronden.
Bij Rick Owens, Kiko Kostadinov en LOVERBOY vallen felle lokken over de ogen, waardoor het gezicht en bij uitbreiding het kledingstuk vervormd wordt waargenomen. Haar fungeert hier als visueel filter, vervaagt referenties en versterkt de dramatische kracht van de looks.
Een heruitgevonden mannelijkheid bij Lazoschmidl
Het duo Lazo en Schmidl bevraagt de mannelijke codes met intelligentie en humor. In een etalage aan de straatkant voeren drie mannelijke modellen huishoudelijke taken uit zoals plooien, strijken en passen. Activiteiten die traditioneel met het vrouwelijke worden geassocieerd en vaak onzichtbaar blijven, krijgen hier de status van performance en herdefiniëren het begrip mannelijkheid.
De collectie draagt de slogan healthy masculinity, gedrukt op sweaters en tanktops, als statement voor een open, creatieve en zorgzame mannelijkheid. Mannen die deze dagelijkse gestes publiek uitvoeren, sturen een krachtig signaal uit, zeker in een tijd waarin traditioneel masculinisme opnieuw terrein wint.
Met deze aanpak tonen Lazoschmidl meer dan kleding. Ze openen een reflectie over genderrollen, de representatie van de man in de huiselijke sfeer en de manier waarop mode kan fungeren als instrument voor maatschappelijke verandering.
Charles Jeffrey herdenkt het modedefilé
In de kelders van Dover Street Market in Parijs transformeerde de Britse ontwerper zijn officiële presentatie tot een immersieve ervaring. De band Baby Berserk speelde live, modellen bewogen op het ritme van de muziek, terwijl muren en vloer, bedekt met door de ontwerper zelf geschilderde doeken, een totaal scenografisch universum vormden.
Het statische catwalkformat, met onbeweeglijke gasten, lijkt stilaan verleden tijd. Kleding leeft, ademt en gaat een dialoog aan met ruimte en publiek. Het defilé wordt performance, op het kruispunt van concert en kunstinstallatie, en roept de punk spirit op die LOVERBOY zo kenmerkt.
Januari bewijst dat mode meer is dan een opeenvolging van collecties. Het is een speelveld, een ideeënlaboratorium, een ruimte waar het bizarre en het experimentele samenkomen. Tussen XXL haarclips, coutureperformances en een heruitgevonden mannelijkheid tonen deze momenten dat innovatie geen kalender en geen grenzen kent.
Artikel door Julie Boone.
