Het gravel kleurt opnieuw rood, de spanning stijgt voelbaar: Roland Garros is terug. Sinds maandag 18 mei zetten de kwalificatierondes de toon voor wat opnieuw een intens en visueel meeslepend toernooi belooft te worden. De afwezigheid van titelverdediger Carlos Alcaraz mag dan een schaduw werpen, de energie op de banen is onverminderd geladen. Maar Roland Garros draait allang niet meer uitsluitend om tennis. Het is uitgegroeid tot een podium waar sport, cultuur en mode in elkaar overvloeien. Terwijl Rolex zijn tijdloze aanwezigheid op de baan behoudt, claimen ook luxemerken en sportswearlabels steeds nadrukkelijker hun plek rondom de banen van de Porte d’Auteuil. Wat zich afspeelt, is niets minder dan een visueel spektakel — op én naast het veld.
Waar sport en mondaine allure samenkomen
Wie de tribunes betreedt, komt terecht in een zorgvuldig gecureerde esthetiek. Hier is niets toevallig. De Borsalino-hoed werpt precies de juiste schaduw, oversized zonnebrillen filteren het zonlicht met allure, en rieten manden voegen een nonchalante, bijna nostalgische toets toe. Het kleurenpalet blijft bewust ingetogen: wit, crème en zachte tinten domineren en versterken het gevoel van zomerse verfijning. Op de baan daarentegen regeert vrijheid. In tegenstelling tot het strenge witprotocol van Wimbledon, laat Roland Garros ruimte voor expressie — al blijft een hardnekkig bijgeloof bestaan: zwart brengt geen overwinning.
De timing van het toernooi, parallel aan het Festival de Cannes, tilt de sfeer naar een hoger niveau. Celebrities, acteurs en sporticonen doorkruisen de tribunes alsof ze deel uitmaken van een zorgvuldig geregisseerde scène. Namen als Pharrell Williams en Pierre Niney bevestigen het statuut van Roland Garros als mondain rendez-vous. Te midden van dit alles blijft Lacoste de belichaming van de perfecte balans tussen sport en stijl. De polo, een stuk dat moeiteloos de tand des tijds doorstaat, blijft het uniform van kampioenen, gedragen door spelers als Novak Djokovic. Dat erfgoed is diep geworteld. Oprichter René Lacoste schreef zelf geschiedenis op deze banen voordat hij de modewereld vormgaf. Vandaag leeft die erfenis voort, niet alleen op het veld, maar ook in de manier waarop het merk de Court Philippe-Chatrier transformeert tot een catwalk van ongeziene schaal.
Tegelijkertijd beweegt de invloed van ‘tenniscore’ zich moeiteloos buiten de muren van het stadion. Wat ooit begon als sportkleding, evolueerde tot een esthetiek die de straat en de rode loper veroverde — denk aan Zendaya tijdens de promotie van Challengers. Vandaag krijgt deze stijl een nieuwe adem. Klassieke codes worden herschreven: de polo ontmoet de geplooide minirok, een overhemd verdwijnt achteloos onder een V-hals trui, en sneakers — of modellen van On, ontwikkeld met Roger Federer — worden bewust gecombineerd met zichtbare sportsokken. Het resultaat voelt tegelijk nostalgisch en radicaal eigentijds.
Vrouwen die de regels herschrijven
Op de baan wordt mode een uitgesproken taal. Geen decor, maar een statement. Serena Williams begrijpt dat als geen ander. Haar terugkeer in 2018, na de geboorte van haar kind, was meer dan een sportief moment — het was een manifest. Haar zwarte catsuit van Nike, ontworpen met medische precisie, belichaamde kracht, controle en autonomie. De controverse die volgde, met de Franse tennisfederatie die de outfit afkeurde, maakte slechts duidelijk hoe diepgeworteld de conventies zijn. Nike’s reactie was messcherp en onvergetelijk: “Je kunt een superheld uit haar pak halen, maar haar superkrachten blijven onaantastbaar.”
Ook Naomi Osaka gebruikt mode als verlengstuk van haar identiteit. Voor haar is kleding geen detail, maar een essentieel onderdeel van haar mentale kracht. Ze spreekt openlijk over haar onzekerheden, en net op de baan vindt ze via haar looks een vorm van controle terug. Vergeet klassieke witte tennisrokjes. Osaka kiest voor uitgesproken silhouetten, voor beweging, voor kleur. Haar neon total looks blijven nazinderen, net als haar verschijning tijdens de US Open 2024, waar een oversized strik op haar rug en bijpassende op maat gemaakte Nike-sneakers de grens tussen sport en couture deden vervagen.
Elk detail wordt georkestreerd. Haar kapsels, gecreëerd met Marty Harper, spelen met kleur en textuur. Zelfs haar koptelefoon, gedragen bij haar entree, wordt onderdeel van het geheel. Alles klopt. Alles vertelt een verhaal.
Lang vóór deze hedendaagse iconen was er al een vrouw die de fundamenten legde: Suzanne Lenglen. Een eeuw geleden doorbrak zij de codes met een revolutionaire vanzelfsprekendheid. Ze verscheen op de baan met make-up en droeg rokken boven de knie — destijds een statement dat even radicaal was als bevrijdend. Haar nalatenschap is nog steeds voelbaar. Want Roland Garros is nooit alleen een sportarena geweest. Het is, en blijft, een openluchtcatwalk waar stijl net zo bepalend is als prestatie.
Artikel door Julie Boone.
