Sportbeoefening is zelden zo zichtbaar en zo gewaardeerd geweest. Met performance komen de essentials: een strak aansluitende legging, een zip vest, onberispelijke sneakers. Liefst perfect op elkaar afgestemd, voor een silhouet dat sport en stijl samenbrengt. Merken als Lululemon en Oysho groeiden explosief dankzij deze esthetiek, terwijl tijdelijke samenwerkingen zoals Skims x Nike blijven meedeinen op de golf van activewear. Ja deze garderobe heeft een naam. En toch tekent zich aan de horizon een nieuw silhouet af. Losser, minder vastgelegd. Tijd voor analyse.
Nooit zonder mijn gym set
De gym set blijft een van de emblemen van de clean girl. Niet alleen gedragen richting pilatesles, maar net zo goed om op een terras een matcha te nippen. Ze nestelt zich in het dagelijkse leven als een uniform, een discreet signaal van een actieve en verzorgde levensstijl.
Achter dat succes schuilt echter een impliciete norm. De getoonde silhouetten blijven vaak extreem slank. Die eenvormigheid beperkte lange tijd de inclusiviteit van sportswear. Toch verruimen sommige merken vandaag het spectrum. Lululemon biedt inmiddels maten tot en met 54 aan. Een betekenisvolle stap in een universum waar lichaamsdiversiteit nog te zelden wordt meegenomen.
Terug naar de jaren tweeduizend
Wanneer de trend de jaren tweeduizend oproept, gebeurt dat zonder letterlijke citaten. Wat vandaag wordt heractiveerd is minder het Y2K beeld dan de toenmalige vrijheid in kleden, zelfs al was die vrijheid vaak gekoppeld aan magerte. Sportswear werd destijds gedragen zonder duidelijke rechtvaardiging, los van context, soms met een zekere nonchalance.
Die ontspanning verdient nuance. Hoewel sportieve performance nog niet zo geënsceneerd was als nu, stonden vrouwelijke lichamen onder constante observatie. Paparazzi volgden elke vermeende gewichtsschommeling, elke onflatteuze grimas, elke te strakke jogging.
Archiefbeelden tonen lichamen in beweging, zelden gestileerd maar voortdurend beoordeeld. Gelaagde tanktops, te lange joggings. Een sportgarderobe die niets hoefde te bewijzen. Vandaag keert die houding terug, gefilterd door een veel scherpere modebewustheid, gevoed door jaren van digitale zelfenscenering.
Schoenen maken nu het verschil. Sneakers houden het silhouet uitgesproken sportief. Hoge UGGs schuiven het beeld richting achteloosheid, alsof men aantrok wat voorhanden was. Laarzen of hakken verstoren het signaal bewust. De outfit zegt niet langer fitnessruimte, maar keuzevrijheid. Het gaat niet meer om het tonen van een ideaal lichaam of levensstijl, wel om het innemen van een persoonlijke positie. Soms speels, soms kritisch tegenover gevestigde codes.
De pantacourt als sleutelstuk van een nieuwe golf
De legging, iconisch binnen de gym set, verdwijnt niet maar krijgt een andere rol. Minder uniform, meer geïntegreerd in vrijere looks. Ook de pantacourt, lang verguisd, maakt een opvallende comeback. Verwant aan de Capri pants maar met soepelere snitten en uiteenlopende invloeden. Uitgevoerd in technisch nylon, matte stoffen of lichte materialen.
Noch pantacourt noch legging vraagt om een bijpassend bovenstuk. Ze worden gecombineerd met oversized T-shirts, gelaagde tanktops of een ruime jas met hoge kraag. Sommige silhouetten lenen zelfs uit het mannelijke repertoire, denk aan de ontspannen looks van Adam Sandler in het begin van de jaren tweeduizend.
De gym setbevindt zich in transformatie. Nostalgie, boyish silhouetten en de herinterpretatie van de pantacourt maken van sportswear een speelveld dat minder uniform, inclusiever en vooral leuker wordt. Sport blijft gewaardeerd, maar het draait niet langer uitsluitend om het beeld van een lichaam in actie. Persoonlijke stijl krijgt voorrang. De gym set is niet dood. Ze evolueert, om plaats te maken voor een generatie die liever experimenteert dan een uniform draagt.
Artikel door Julie Boone.
