Jarenlang werd de rieten mand beschouwd als een louter functioneel object. Toch wist hij zich gaandeweg een plaats te veroveren op de catwalks. In de jaren zeventig maakt Jane Birkin er een iconisch accessoire van in La Piscine, en geeft ze de mand dat subtiele charmegevoel dat zich niet laat vastpinnen en moeiteloos de decennia overstijgt. Een terugblik op een object dat zich van markt tot lentelook ontpopt tot een blijvende must have.
De rieten mand als levensgezel
Als ultiem gebruiksvoorwerp trotseert de mand verhuizingen, draagt hij zware boodschappen, begeleidt hij marktbezoeken en accentueert hij zomerse silhouetten. Op het kruispunt van functionaliteit en mode voelt hij zich even vanzelfsprekend thuis naast de open haard gevuld met kranten als aan de arm, waar hij fruit, bloemen of strandlakens beschermt.
Verkrijgbaar in een oneindige variatie aan vormen en formaten past de mand zich aan elk gebruik aan. Precies die flexibiliteit verklaart zijn lange levensduur. Hij staat nooit stil, maar evolueert mee met levensstijlen, seizoenen en de blik die de mode op hem werpt.
Dat de rieten mand zo blijvend succes kent heeft ook alles te maken met het vakmanschap. Vlechtwerk als ambacht vindt zijn oorsprong in het oude Egypte en verspreidt zich in Europa vanaf de zeventiende eeuw. Wilgentenen soepel en tegelijk robuust worden gebruikt voor zowel meubelen als dagelijkse gebruiksobjecten. Dit ambachtelijke gebaar dat van generatie op generatie wordt doorgegeven verleent de mand een tijdloze dimensie. In een tijd waarin mode opnieuw waarde hecht aan handwerk en duurzame technieken vormt vlechtwerk een elegant tegengewicht voor massale industrialisering.
Een sleutelbron van inspiratie voor de mode
De voorbije seizoenen hebben modehuizen de rieten mand omarmd als een waar statement. Jacquemus valt daarbij niet te negeren met de collectie Le Raphia een uitgesproken hommage aan een materiaal dat de Provençaalse ontwerper nauw aan het hart ligt. Simon Porte Jacquemus herwerkte de mand in gedurfde proporties en verhief hem tot begeerlijk modeobject.
Bij Celine presenteert Michael Rider voor het voorjaar en de zomer 2026 een meer verhalende interpretatie waarbij twee manden samenkomen en een chic picknickgevoel oproepen. Hermès vertrouwt het riet toe aan zijn ateliers voor compacte rigide koffertjes op het raakvlak van ambacht en luxe ontworpen voor de tussenseizoenen.
Ook Bottega Veneta grijpt terug naar de mand. Voor het voorjaar 2024 presenteerde Matthieu Blazy toenmalig creatief directeur een oversized halvemaanvormige versie gevolgd door compactere varianten het seizoen erna. Zelfs de esthetiek van quiet luxury eigent zich het accessoire toe met The Row dat een ruim model lanceerde en zo bewijst dat de mand naast tijdloos ook verrassend veelzijdig is.
Een hoofdzakelijk vrouwelijk accessoire
Ondanks het aanhoudende enthousiasme blijft de rieten mand vooral verbonden met de vrouwelijke garderobe. In campagnes en modebeelden verschijnt hij doorgaans aan de arm van vrouwen van alle leeftijden. Bij mannen is de interesse voor handtassen de afgelopen jaren wel gegroeid maar de mand blijft discreter en beperkt zich vaker tot praktische momenten zoals een marktbezoek.
Sommige huizen zoals Fendi en Jil Sander probeerden die codes te doorbreken met modellen die wel geïnspireerd zijn op de mand maar afwijken van de oorspronkelijke vorm. Het riet maakt plaats voor leer de structuur wordt soepeler en het volume royaler waardoor een toegankelijker alternatief ontstaat voor de mannelijke garderobe.
De mand begeleidt niet langer alleen onze dagelijkse boodschappen maar vertelt een verhaal. Dat van een object dat moeiteloos door de tijd reist en dat ongrijpbare je ne sais quoi belichaamt dat het praktische in elegantie transformeert. Hij bewijst dat sommige accessoires zich niet radicaal hoeven te heruitvinden om blijvend indruk te maken.
Artikel door Julie Boone.
